طراحی جدید لباس با هوش مصنوعی بدون باقی‌ماندن تکه‌های پارچه

اگر وارد یک کارخانه لباس شوید، احتمالاً چیزی را می‌بینید که کمتر کسی خارج از این صنعت به آن فکر می‌کند: تکه‌های کوچک پارچه که قبل از تبدیل شدن به لباس، روی زمین باقی می‌مانند. وقتی الگوی یک آستین، یقه یا بخش‌های دیگر لباس روی پارچه قرار می‌گیرد، همیشه فضاهای خالی کوچکی باقی می‌ماند؛ مثل وقتی چند قطعه پازل را کنار هم می‌گذارید اما گوشه‌های خالی بین آن‌ها باقی می‌ماند. این ضایعات پنهان، یکی از مشکلات بزرگ صنعت مد است. برآوردهای صنعتی نشان می‌دهد حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد پارچه در مرحله برش از بین می‌رود، در حالی که پارچه تا ۷۰ درصد هزینه ساخت یک لباس را تشکیل می‌دهد.

Shelly Xu می‌خواهد این معادله را تغییر دهد. شرکت او، Shelly Xu Design (SXD)، یک استارتاپ ۱۵ نفره است که نرم‌افزاری مبتنی بر هوش مصنوعی ساخته تا الگوهای لباس را دوباره طراحی کند؛ به شکلی که قطعات مانند قطعات پازل در کنار هم قرار بگیرند و تقریباً چیزی باقی نماند. نکته مهم این است که این فناوری از کارخانه‌ها نمی‌خواهد ماشین‌آلات یا روش دوخت خود را تغییر دهند؛ فقط نحوه برش پارچه را هوشمندتر می‌کند.

ایده Xu از یک تجربه شخصی شروع شد. او در کودکی در آپارتمانی کوچک در شهر هفی چین زندگی می‌کرد؛ جایی که خانواده مجبور بودند با منابع محدود زندگی را مدیریت کنند. همین تجربه باعث شد محدودیت را نه به‌عنوان مشکل، بلکه به‌عنوان یک مسئله طراحی ببیند. بعدها در دانشگاه کلمبیا درباره توسعه پایدار مطالعه کرد، طراحی لباس و برنامه‌نویسی را یاد گرفت و شروع کرد به ساخت ابزاری برای طراحی لباس‌های بدون ضایعات.

برای آزمایش ایده، Xu یک مجموعه کوچک لباس طراحی کرد، ۲۰۰ لباس را خودش دوخت و آن‌ها را در اینستاگرام نمایش داد. نتیجه فراتر از انتظار بود: صفحه او ۲۰ هزار دنبال‌کننده جذب کرد و لباس‌ها با قیمت‌های بالا فروخته شدند. نکته جالب این بود که او عمداً روی جنبه محیط‌زیستی تأکید زیادی نکرد؛ می‌خواست ثابت کند مردم اول باید یک لباس را به خاطر زیبایی و طراحی دوست داشته باشند، نه فقط به خاطر پیام سبز آن. پس از این موفقیت، شرکت توانست ۴.۵ میلیون دلار سرمایه اولیه جذب کند و وارد مرحله توسعه شود.

فناوری SXD حالا به یک مسئله ریاضی پیچیده‌تر تبدیل شده است. نرم‌افزار شرکت می‌تواند میزان پارچه موجود را تحلیل کند و الگوهایی بسازد که ضایعات را به کمتر از ۱ درصد کاهش می‌دهند. حتی مسئله تولید سایزهای مختلف نیز با هوش مصنوعی ساده‌تر شده؛ کاری که قبلاً برای هر سایز نیازمند طراحی دستی جداگانه بود، حالا می‌تواند در چند ثانیه انجام شود. تیم Xu ابتدا روی شکل‌های هندسی ساده تمرکز داشت، اما اکنون تلاش می‌کند لباس‌هایی با فرم‌های پیچیده‌تر مانند آستین‌های خمیده و شلوارهای دارای انحنا را هم بدون ضایعات طراحی کند.

این فناوری فقط برای لباس‌های کوچک آزمایشی نیست. SXD با شرکت‌هایی مانند H&M Foundation و Harvard Coop همکاری کرده و کیف‌هایی ساخته که از پارچه‌های باقی‌مانده تولید شده‌اند. یکی از کیف‌های Harvard Coop با استفاده از گوشه‌هایی که معمولاً دور ریخته می‌شوند، طراحی شد و ۳۰ درصد مواد کمتری نسبت به کیف معمولی مصرف کرد. این شرکت همچنین با Busana Apparel Group اندونزی همکاری می‌کند؛ کارخانه‌ای که نزدیک به ۲ میلیون پیراهن مردانه در ماه تولید می‌کند. Xu حتی وارد صنعت خودرو شده، جایی که پارچه گران است و کوچک‌ترین صرفه‌جویی اهمیت دارد؛ او می‌گوید فناوری SXD در این حوزه توانسته بیش از ۲۰ درصد کاهش مصرف مواد نشان دهد. جذابیت اصلی این ایده این است که از مصرف‌کننده نمی‌خواهد سبک زندگی خود را تغییر دهد؛ لباس همان ظاهر، کیفیت و قیمت را دارد، اما پشت صحنه آن آسیب محیط‌زیستی کمتری ایجاد می‌کند.