استارتاپ جدیدی که می‌خواهد با خلاقیت ماشینی، سرطان را برای همیشه ریشه‌کن کند

تصور کنید در پنت‌هاوس یکی از مجلل‌ترین برج‌های جهان زندگی می‌کنید؛ جایی که همه‌چیز آرام، امن و پر از ثروت است. اما ناگهان تصمیم می‌گیرید کلید این پنت‌هاوس را روی میز بگذارید، لباس کارگری بپوشید و به یک آزمایشگاه شلوغ و پرخطر برگردید. این دقیقا همان کاری است که رید هافمن (Reid Hoffman)، یکی از اسطوره‌های زنده سیلیکون‌ولی، انجام داده است. او پس از یک دهه حضور درخشان و پرسود در هیئت‌مدیره مایکروسافت، صندلی راحت خود را رها کرده تا دوباره وارد فاز پرالتهاب «بنیان‌گذار» شود.

داستان ورود هافمن به مایکروسافت بسیار شنیدنی است؛ زمانی که این غول فناوری با پرداخت رقم خیره‌کننده ۲۶.۲ میلیارد دلار، شبکه اجتماعی لینکدین را خرید و هافمن را به یکی از معماران اصلی آینده خود تبدیل کرد. در این سال‌ها، او در حساس‌ترین تصمیمات مایکروسافت، از جمله سرمایه‌گذاری تاریخی روی اوپن‌ای‌آی حضور داشت. هافمن تا سال ۲۰۲۳ در هیئت‌مدیره اوپن‌ای‌آی نیز حاضر بود، اما به دلیل تضاد منافع مجبور به ترک آنجا شد. او حتی در معامله ۶۵۰ میلیون دلاری مایکروسافت برای جذب تیم استارتاپ قبلی‌اش، یعنی اینفلکشن ای‌آی (Inflection AI)، نقش کلیدی ایفا کرد.

اما چه چیزی باعث شد این کهنه‌کار دنیای فناوری، دوباره به روزهای بی‌خوابی استارتاپی برگردد؟ پاسخ در یک کلمه خلاصه می‌شود: سرطان. هافمن اخیرا اعلام کرد که پیشرفت‌های خیره‌کننده استارتاپ جدیدش به نام مانوس (Manus)، او را وادار کرده تا تمام تمرکزش را روی آن بگذارد. مانوس یک استارتاپ در حوزه کشف دارو است که سال گذشته موفق شد بیش از ۵۰ میلیون دلار سرمایه اولیه جذب کند تا هوش مصنوعی را به عنوان یک سرباز تازه‌نفس به جنگ بیماری‌های لاعلاج بفرستد.

جالب اینجاست که هافمن قرار نیست مدیرعامل این شرکت باشد. او به عنوان هم‌بنیان‌گذار و رئیس هیئت‌مدیره فعالیت می‌کند و هدایت اصلی مانوس بر عهده دکتر سیدارتا موکرجی (Siddhartha Mukherjee) است؛ پزشک، زیست‌شناس و نویسنده مشهوری که برای کتاب بی‌نظیرش به نام «پادشاه همه بیماری‌ها»، برنده جایزه پولیتزر شده است. ترکیب یک نابغه تکنولوژی با یک دانشمند برجسته پزشکی، نشان از یک اتحاد بی‌نظیر برای تغییر تاریخ دارد.

هافمن معتقد است که ما در آستانه رسیدن به یک نقطه عطف تاریخی هستیم؛ چیزی که او آن را مفهوم حرکت ۳۷ (Move 37) می‌نامد (کنایه‌ای به حرکت خلاقانه و غیرانسانی هوش مصنوعی در یک مسابقه فکری که جهان را شگفت‌زده کرد). او باور دارد که ماشین‌ها به زودی می‌توانند در علم شیمی، خلاقیتی فراتر از ذهن محدود انسان از خود نشان دهند و ترکیباتی را برای درمان سرطان کشف کنند که ما هرگز به آن‌ها فکر نکرده بودیم. خروج هافمن از مایکروسافت، پیام روشنی برای جهان دارد: دوران استفاده از هوش مصنوعی فقط برای نوشتن ایمیل رو به پایان است؛ ما وارد عصر شفا و معجزه شده‌ایم.