
اپل میخواهد عینک هوشمند را بدون زیر پا گذاشتن حریم خصوصی عرضه کند
چرا مهم است؟
عینک اپل میتواند دوربینهای پوشیدنی را عادی کند؛ موفقیتش به این بستگی دارد که اطرافیان نیز احساس امنیت کنند.

۲.۵میلیارد دلار
ارزشگذاری اولیه شرکترقم عجیبی که سرمایهگذاران بزرگ برای ایده اسکن چشم انسانها پرداخت کردند، اما حالا در حال دود شدن است.
۵۰دلار
بهای چشمان شمامبلغی که این شرکت به صورت ارز دیجیتال به مردم کشورهای در حال توسعه میداد تا عنبیه چشمشان را اسکن کند.
۸۳۰هزار دلار
جریمه در کره جنوبیهزینهای که شرکت به دلیل نقض قوانین حریم خصوصی و جمعآوری غیرقانونی دادههای بیومتریک پرداخت کرد.
حریم خصوصی شما فروشی نیست: این اتفاق نشان میدهد که حتی با وعده پول و ارز دیجیتال، جمعآوری دادههای حساس بیومتریک مثل اثر انگشت و اسکن چشم، خط قرمز جوامع و دولتها هستند. ما به عنوان مصرفکننده باید بدانیم که اطلاعات فیزیکی بدنمان ارزشی بسیار بیشتر از پنجاه دلار دارد و سپردن آن به شرکتهای خصوصی خطرات جبرانناپذیری به همراه دارد.
رویای متناقض سیلیکون ولی: فروپاشی این پروژه در کنار موفقیتهای چشمگیر شرکت هوش مصنوعی او یک پیام روشن دارد؛ شرکتهای فناوری نمیتوانند همزمان مشکلاتی که خودشان میسازند را با محصولات عجیبتر حل کنند. ایده ساختن هوش مصنوعی برای تسخیر مشاغل و سپس دادن پول مجازی به انسانهای تایید هویت شده، یک مدل کسبوکار پایدار یا انسانی برای آینده ما نیست.
پایان دوران پولپاشی برای ایدههای توخالی: کاهش نیرو در شرکتی با ارزش چند میلیارد دلار ثابت میکند که دوران طلایی جذب سرمایه صرفاً با نامهای بزرگ به سر آمده است. حالا بازار و مصرفکنندگان به دنبال ارزش واقعی، امنیت و شفافیت هستند، نه گویهای نقرهای مرموزی که با سوءاستفاده از نیاز مردم، حریم خصوصی افراد را در سطح جهانی تهدید میکنند.
تصور کنید در یک مهمانی شام نشستهاید و متوجه میشوید موفقترین فرد جمع، همزمان در حال تجربه یک شکست عجیب است. این دقیقا همان اتفاقی است که این روزها برای سام آلتمن، چهره شناختهشده دنیای هوش مصنوعی رخ داده است. درست در همان روزی که خبر رسید شرکت اصلی او یعنی OpenAI (خالق ChatGPT) به صورت محرمانه برای یک عرضه اولیه سهام (IPO) تاریخی در بورس دورخیز کرده است، خبر دیگری مثل یک بمب صدا کرد: شرکت دوم او در حال اخراج کارمندانش است.
این شرکت دوم که Tools for Humanity نام دارد، پروژهای بسیار عجیبتر از یک چتبات است. احتمالا درباره پروژه «ورلد» (World) یا آن گویهای نقرهای رنگ و ترسناک که در مراکز خرید گذاشته بودند تا چشمهای مردم را اسکن کنند، شنیدهاید. ایده آلتمن روی کاغذ یک داستان علمیتخیلی جذاب بود: در دنیایی که هوش مصنوعی در حال تسخیر همهچیز است، ما به راهی نیاز داریم تا انسانهای واقعی را از رباتها تشخیص دهیم. راهکار او؟ اسکن منحصربهفرد عنبیه چشم شما، تایید هویتتان و در نهایت گره زدن آن به یک ارز دیجیتال به نام Worldcoin.
سرمایهگذاران غولپیکر سیلیکون ولی مثل Andreessen Horowitz و Bain Capital آنقدر جذب این رویای آیندهنگرانه شدند که ارزش شرکت را به ۲.۵ میلیارد دلار رساندند. اما مشکل از جایی شروع شد که این رویا نتوانست به پول واقعی تبدیل شود. بر اساس گزارشهای منتشر شده، این شرکت حالا در تلاش برای درآمدزایی به بنبست خورده و مجبور شده است بخش قابل توجهی از نیروهای خود را برای فرار از بحران تعدیل کند.
اما داستان فقط درباره کمبود پول نیست؛ پای یک بحران بزرگ اخلاقی هم در میان است. این شرکت برای تشویق مردم به اسکن چشمهایشان، در کشورهایی مثل کنیا، هند و هنگکنگ معادل ۵۰ دلار ارز دیجیتال به آنها پیشنهاد میداد. طبیعی است که این کار خیلی زود با واکنش سخت دولتها روبرو شد. کنیا فعالیت این شرکت را به دلیل نگرانیهای مالی و حریم خصوصی کاملا ممنوع کرد و کره جنوبی نیز آنها را ۸۳۰ هزار دلار به خاطر نقض قوانین حریم خصوصی جریمه کرد.
هرچند شرکتهایی مثل تیندر، زوم و داکوساین در آمریکا با این پروژه همکاریهایی داشتند، اما در نهایت واقعیت جامعه خودش را نشان داد. چه کسی فکرش را میکرد؟ معلوم شد که مردم عادی اصلا حس خوبی ندارند که خصوصیترین دادههای بیومتریک بدنشان را در ازای دریافت ۵۰ دلار پول مجازی، آن هم به یک استارتاپ عجیب و غریب بفروشند. این پایان تلخی برای رویای گویهای نقرهای است، حتی اگر خالق آن پادشاه بلامنازع هوش مصنوعی باشد.
طنز تلخ ماجرا اینجاست که سام آلتمن با OpenAI در حال ساختن هوش مصنوعی قدرتمندی است که تشخیص انسان از ربات را غیرممکن میکند، و همزمان میخواست با شرکت دومش، راهحل این مشکل را به خود ما بفروشد؛ یک مدل کسبوکار دو سر سود که حالا یک سمت آن فرو ریخته است.
تمرکز اولیه شرکت برای جمعآوری اسکن چشم در کشورهای در حال توسعه (مثل کنیا و هند) به جای کشورهای غربی، نشاندهنده یک استعمار دیجیتال نوین بود؛ جایی که حریم خصوصی افراد با قیمت ناچیز ۵۰ دلار خریداری میشد تا دیتابیس یک شرکت چند میلیارد دلاری پر شود.
سرمایهگذاران در استارتاپها، کارآفرینان و تحلیلگران بازار فناوری.
بازنویسی آماده برای انتشار در شبکههای اجتماعی

چرا مهم است؟
عینک اپل میتواند دوربینهای پوشیدنی را عادی کند؛ موفقیتش به این بستگی دارد که اطرافیان نیز احساس امنیت کنند.

چرا مهم است؟
اوپنایآی با میکرو میخواهد هوش مصنوعی را از پنجره مرورگر بیرون بیاورد، اما هنوز کاربردش برای بیشتر مردم روشن نیست.

چرا مهم است؟
مایکروسافت ظاهراً فروشندگانش را آماده میکند تا مدلهای رقیب را در برابر Copilot کمرنگتر نشان دهند.

چرا مهم است؟
وقتی یک ستاره پاپ عینک هوش مصنوعی را «جذاب نیست» مینامد، بحث از فناوری به فرهنگ عمومی کشیده میشود.

چرا مهم است؟
یک پژوهشگر OpenAI میخواهد با هوش مصنوعی روند طولانی کشف دارو را تغییر دهد.

چرا مهم است؟
یک تلفن قدیمینما میخواهد اولین تجربه تماس کودکان را بدون حواسپرتی بسازد.