نمایش خودکار و طولانی پاسخ‌های هوشمند، سایت‌ها را به حاشیه می‌راند.

تصور کنید وارد یک کتابخانه بزرگ می‌شوید و از کتابدار می‌خواهید کتابی درباره باغبانی به شما بدهد. اما او به جای اینکه شما را به سمت قفسه کتاب‌ها راهنمایی کند، راهتان را می‌بندد و شروع می‌کند به خواندن خلاصه‌ای پنج دقیقه‌ای که خودش از روی چند کتاب نوشته است. شاید این کار گاهی مفید باشد، اما اگر شما فقط همان کتاب اصلی را بخواهید چه؟ این دقیقاً همان اتفاقی است که در موتور جستجوی گوگل در حال رخ دادن است؛ جایی که نتایج آشنای وب، آرام‌آرام زیر سایه سنگین هوش مصنوعی پنهان می‌شوند.

بر اساس گزارش سایت سرچ انجین راندتیبل (Search Engine Roundtable)، گوگل به تازگی تغییر مهمی در نحوه نمایش نتایج خود ایجاد کرده است. تا پیش از این، قابلیت «نمای کلی هوش مصنوعی» به صورت یک کادر کوچک در بالای صفحه ظاهر می‌شد و برای خواندن ادامه آن باید روی دکمه‌ای کلیک می‌کردید. اما حالا در بسیاری از جستجوها، این کادر به صورت خودکار باز می‌شود و یک پاسخ طولانیِ تولید شده توسط ماشین را مستقیماً جلوی چشم شما قرار می‌دهد.

این تغییر به ظاهر ساده، پیامد بزرگی برای تجربه کاربری دارد: حالا برای رسیدن به همان لیست آشنای لینک‌های آبی، باید بیشتر از همیشه اسکرول کنید. کادر بزرگ هوش مصنوعی، به همراه یک بخش جدید برای پرسیدن سوالات بیشتر، تمام فضای طلایی بالای صفحه را اشغال می‌کند و وب‌سایت‌های واقعی را به حاشیه می‌راند.

جنیفر کوتز (Jennifer Kutz)، سخنگوی گوگل، می‌گوید این باز شدن خودکار زمانی رخ می‌دهد که سیستم تشخیص دهد این کار برای کاربر مفیدتر است. البته گوگل یک ترمز اضطراری هم تعبیه کرده است؛ اگر در حین تولید متن هوش مصنوعی شروع به اسکرول کردن به سمت پایین کنید، گوگل گسترش خودکار کادر را متوقف می‌کند تا جایگاه مطالعه شما در صفحه به هم نریزد.

اما این فقط یک تغییر در طراحی رابط کاربری نیست، بلکه زلزله‌ای در اقتصاد دیجیتال است. سال‌هاست که کسب‌وکارها، رسانه‌ها و تولیدکنندگان محتوا به این امید زنده‌اند که گوگل کاربران را به سمت سایت آن‌ها هدایت کند. وقتی گوگل محتوای آن‌ها را می‌خواند و خلاصه‌اش را در همان خطوط اول به کاربر تحویل می‌دهد، دیگر دلیلی برای کلیک کردن باقی نمی‌ماند. در سال ۲۰۲۶، لینک‌های آبی هنوز نمُرده‌اند، اما گوگل به وضوح در حال حفر کردن قبر آن‌هاست.