۲۳۰دلار
قیمت میکروقیمتی که منتقدان در مقایسه با کیپدهای آماده و گزینههای دستساز ارزانتر، توجیه آن را دشوار میدانند.
۶کلید عامل
میانبرهای هوشمنداین کلیدهای قابلتنظیم میتوانند به وظایف، نشستها یا پروژههای مشخص در چتجیپیتی و کدکس متصل شوند.
۶کلید فرمان
کنترل برنامههاردیف دوم برای اجرای فرمانها و کنترل تعامل کاربر با چتجیپیتی و کدکس طراحی شده است.
آغاز سختافزار اوپنایآی: میکرو شاید محصولی کوچک و محدود باشد، اما نشان میدهد اوپنایآی نمیخواهد رابطه کاربران با چتجیپیتی برای همیشه به یک پنجره نرمافزاری محدود بماند. اگر این مسیر ادامه پیدا کند، دستیارهای هوش مصنوعی میتوانند بهتدریج وارد ابزارهای فیزیکی روزمره شوند و شیوه تعامل ما با رایانه را تغییر دهند.
سادگی واقعی یا کار اضافه: فناوریهای موفق معمولاً یک مرحله را از زندگی کاربر حذف میکنند، نه اینکه دفترچه راهنمای تازهای به او بدهند. میکرو پس از تنظیم میتواند رفتوآمد میان پروژهها را سریعتر کند، اما ابتدا از کاربر میخواهد کلیدها، رنگها و فرمانها را یاد بگیرد. همین تضاد تعیین میکند محصول ابزار بهرهوری است یا اسباببازی گران فناوری.
محصولی برای اقلیت حرفهای: قیمت ۲۳۰ دلاری و وابستگی شدید دستگاه به استفاده مداوم از چتجیپیتی، بازار آن را کوچک میکند. ارزش میکرو برای بیشتر مردم با یک کیبورد معمولی قابلدرک نیست، اما برای کاربران حرفهای میتواند زمان و اصطکاک را کاهش دهد. اوپنایآی در واقع میزان تمایل مشتریان برای خرید سختافزار اختصاصی هوش مصنوعی را آزمایش میکند.
اوپنایآی پس از سالها ساختن نرمافزاری که درون مرورگر و تلفن زندگی میکند، حالا نخستین سختافزار خود را روی میز کاربران گذاشته است. میکرو (Micro)، محصولی که با همکاری طراح تخصصی کیبورد ورک لاودر (Work Louder) ساخته شده، یک کیپد کوچک برای کنترل چتجیپیتی و ابزار کدنویسی کدکس (Codex) است. ظاهر قدیمی، دکمههای کلیکی و بدنه سنگینش بیشتر شبیه وسیلهای کلکسیونی برای عاشقان فناوری است تا محصولی که هر کاربر عادی فوراً دلیل خریدنش را بفهمد؛ حتی نویسنده تککرانچ شوخی میکند که اگر ایده لوازم جانبی هوش مصنوعی شکست بخورد، دستگاه میتواند نقش وزنه کاغذ را بازی کند.
چیدمان میکرو از ۶ کلید عامل در بخش بالا و ۶ کلید فرمان در پایین تشکیل شده است. کلیدهای عامل را میتوان به وظایف، پروژهها یا نشستهای مشخص در چتجیپیتی و کدکس متصل کرد و کلیدهای فرمان برای کنترل این برنامهها به کار میروند. اتصال دستگاه نیز از طریق بلوتوث یا کابل یواسبی انجام میشود. یکی از کاربردیترین ویژگیها دکمه دیکته صوتی است: کاربر دکمه را نگه میدارد، درخواستش را بیان میکند و سپس با فشردن دکمه ارسال، هوش مصنوعی را به کار میاندازد. در خود چتجیپیتی نیز بخشی مخصوص میکرو وجود دارد که از روشنایی کلیدها تا فرمانها و پروژههای متصل به هر دکمه را تنظیم میکند.
روی کاغذ، ایده شبیه ساختن یک کنترل از راه دور برای هوش مصنوعی است. بهجای جستوجو میان تبها و پنجرهها، میتوانید هر پروژه را پشت یک دکمه قرار دهید و با یک فشار میان آنها جابهجا شوید. نویسنده پس از آنکه شیوه برنامهریزی دستگاه را یاد گرفت، این تجربه را سرگرمکننده و تا حدی کارآمد توصیف کرد؛ بهویژه وقتی میانبرهای پروژه با دیکته صوتی ترکیب شدند. برای کسی که هر روز چندین نشست چتجیپیتی را مدیریت میکند، این کیپد میتواند مثل میز فرمان کوچکی باشد که رفتوآمد میان کارها را روانتر میکند.
بااینحال، خود دستگاه نیز یک کار تازه به فهرست کارهای کاربر اضافه میکند: باید یاد بگیرید چگونه آن را برنامهریزی کنید، رنگها را به خاطر بسپارید و بدانید هر کلید به کدام پروژه متصل شده است. چراغ سفید یعنی عامل بیکار است، آبی یعنی در حال فکرکردن، سبز پایان موفقیتآمیز کار را نشان میدهد و قرمز نشانه خطاست. این زبان رنگی در ابتدا روشن و طبیعی به نظر نمیرسد و ممکن است کاربر مدتی را صرف یادگیری وسیلهای کند که قرار بوده کارش را سادهتر کند. پرسش ناخوشایند همینجا شکل میگیرد: چرا باید یک هفته برای یادگیری کیپد وقت گذاشت، وقتی ماوس و کیبورد معمولی از قبل کار میکنند؟
قیمت ۲۳۰ دلاری میکرو نیز دفاع از محصول را دشوارتر کرده است. واکنش برخی کاربران حرفهای و برنامهنویسان در ردیت عمدتاً منفی بوده؛ یک نفر آن را بیشتر شبیه شوخی دانسته و دیگران گفتهاند برنامهنویسان جدی سراغش نخواهند رفت. رسانه مستقل افترمث (Aftermath) نیز معتقد است این قیمت در برابر ماکروپدهای آماده و گزینههای دستساز ارزانتر توجیه چندانی ندارد. حتی بستهبندی سفید، تمیز و مینیمال محصول بهشدت یادآور اپل است؛ نکتهای کنایهآمیز، چون اوپنایآی همزمان درگیر یک مناقشه حقوقی با اپل بر سر اتهام سرقت تجاری و برنامههای سختافزاری خود است.
در نهایت، ارزش میکرو تقریباً به یک پرسش وابسته است: چتجیپیتی چه اندازه از روز کاری شما را اشغال میکند؟ برای کاربری که گهگاه از هوش مصنوعی کمک میگیرد، این وسیله احتمالاً یک لایه اضافه و غیرضروری میان او و رایانه است. اما برای کاربر حرفهای چتجیپیتی که ۲۳۰ دلار بودجه آزاد دارد و از سختافزارهای قدیمینما با دکمههای کلیکی لذت میبرد، میکرو میتواند وسیلهای دوستداشتنی باشد. این محصول هنوز انقلاب سختافزاری اوپنایآی نیست؛ بیشتر آزمایشی کوچک است برای فهمیدن اینکه آیا مردم حاضرند برای لمسکردن هوش مصنوعی، یک صفحهکلید دیگر روی میز خود بگذارند.
میکرو شاید بیش از آنکه برای فروش گسترده ساخته شده باشد، یک آزمایش بازار باشد تا اوپنایآی بفهمد چه تعداد از کاربران حاضرند برای دسترسی فیزیکی و اختصاصی به چتجیپیتی پول بپردازند.
شباهت ظاهری و بستهبندی میکرو به محصولات اپل، همزمان با دعوای حقوقی دو شرکت و استفاده اوپنایآی از مهندسان سابق اپل در پروژههای دیگر، به رقابتی بزرگتر بر سر آینده سختافزار هوش مصنوعی اشاره میکند.
برنامهنویسان، شرکتهای فناوری، و توسعهدهندگان نرمافزار.
بازنویسی آماده برای انتشار در شبکههای اجتماعی
چرا مهم است؟
عینک اپل میتواند دوربینهای پوشیدنی را عادی کند؛ موفقیتش به این بستگی دارد که اطرافیان نیز احساس امنیت کنند.
چرا مهم است؟
مایکروسافت ظاهراً فروشندگانش را آماده میکند تا مدلهای رقیب را در برابر Copilot کمرنگتر نشان دهند.
چرا مهم است؟
وقتی یک ستاره پاپ عینک هوش مصنوعی را «جذاب نیست» مینامد، بحث از فناوری به فرهنگ عمومی کشیده میشود.
چرا مهم است؟
یک پژوهشگر OpenAI میخواهد با هوش مصنوعی روند طولانی کشف دارو را تغییر دهد.
چرا مهم است؟
یک تلفن قدیمینما میخواهد اولین تجربه تماس کودکان را بدون حواسپرتی بسازد.
چرا مهم است؟
وِیز با هوش مصنوعی گوگل میخواهد نقشه را از مسیرنما به دستیار مکالمهای رانندگی تبدیل کند.