چرا غول‌های فناوری هنوز برای زیرساخت هوش مصنوعی می‌جنگند

در ظاهر، بازار هوش مصنوعی وارد دوره‌ای پر از سؤال شده است. سهام شرکت‌های تراشه و زیرساخت AI نوسان زیادی داشته‌اند و برخی سرمایه‌گذاران می‌پرسند آیا جهان بیش از اندازه برای ساخت دیتاسنترها و قدرت پردازشی هزینه کرده است. اما مدیران فعال در این صنعت تصویر متفاوتی ارائه می‌کنند: آن‌ها می‌گویند مشکل اصلی کمبود تقاضا نیست، بلکه کمبود ظرفیت است.

پت گلسینگر (Pat Gelsinger)، مدیرعامل سابق اینتل و شریک عمومی صندوق Playground Global، معتقد است تقاضا برای هوش مصنوعی تقریباً بی‌نهایت است، زیرا هر صنعتی می‌تواند از افزایش توانایی‌های هوشمند ارزش اقتصادی ایجاد کند. از نگاه او، محدودیت اصلی فعلاً انرژی است، نه علاقه بازار به استفاده از AI.

برخی اتفاقات بازار باعث ایجاد نگرانی درباره اشباع شده‌اند. برای مثال، متا و xAI بخشی از ظرفیت پردازشی اضافی خود را در اختیار دیگران گذاشته‌اند و این موضوع باعث شد بعضی سرمایه‌گذاران درباره ظرفیت بیش از حد دیتاسنترها سؤال کنند. با این حال، شرکت‌هایی مانند نبیوس (Nebius)، سربراس سیستمز (Cerebras Systems) و ریبلینز (Rebellions) می‌گویند تقاضا برای پردازش همچنان بیشتر از ظرفیت موجود است.

در بخش سخت‌افزار، فشار تقاضا همچنان ادامه دارد. شرکت لومنتوم (Lumentum) که تجهیزات ارتباطی دیتاسنتر تولید می‌کند، اعلام کرده محصولاتش برای پنج سال آینده با تقاضا مواجه هستند. سهام این شرکت نیز طی ۱۲ ماه گذشته حدود ۶۰۰٪ رشد کرده است. در همین حال، سهام سامسونگ پس از رشدی بیش از ۳۶۰٪ در یک سال، با وجود پیش‌بینی رشد چشمگیر سود، با واکنش محتاطانه بازار روبه‌رو شد؛ نشانه‌ای از اینکه سرمایه‌گذاران حالا بیشتر از قبل درباره ارزش‌گذاری‌ها سؤال می‌کنند.

اما مرحله جدید AI فقط درباره خرج کردن بیشتر نیست. شرکت‌ها از دوره‌ای که به آن tokenmaxxing می‌گفتند، یعنی استفاده گسترده از مدل‌های گران بدون توجه کافی به نتیجه، به سمت valuemaxxing حرکت می‌کنند؛ یعنی سنجش اینکه آیا هزینه AI واقعاً ارزش اقتصادی ایجاد می‌کند یا نه. آینده احتمالاً متعلق به استفاده هوشمندانه‌تر خواهد بود: مدل‌های بسیار قدرتمند برای مسائل پیچیده و مدل‌های سبک‌تر برای کارهای ساده‌تر؛ درست مثل اینکه برای خرید روزانه با اتوبوس بزرگ شهری سفر نمی‌کنیم.