
چگونه کاهش ۴۵ درصدی هزینههای کلاود میتواند آینده استارتاپها را متحول کند؟
چرا مهم است؟
مدل جدید آنتروپیک نهتنها باهوشتر و انسانیتر است، بلکه هزینههای پردازش را تا ۴۵ درصد کاهش میدهد؛ گامی بزرگ برای دسترسی عمومی.

فضای عمومی دیگر بیطرف نیست: حضور در خیابان، مترو یا فروشگاه همیشه به معنای دیدهشدن توسط دیگران بوده است، اما عینک هوشمند این احتمال را اضافه میکند که فرد بدون اطلاع ثبت، منتشر و حتی به منبع درآمد تبدیل شود. وقتی دوربین قابلتشخیص نباشد، فرصت مخالفت یا ترک موقعیت نیز از افراد گرفته میشود.
قانون پلتفرم کافی نیست: حذف چند ویدئوی آشکارا آزاردهنده، مسئله رضایت را حل نمیکند. بخش بزرگی از محتوا نه کاملاً بیضرر است و نه بهوضوح آزار محسوب میشود. نبود یک مسیر روشن برای اعتراض افراد فیلمبرداریشده میتواند تصمیمگیری را کاملاً به سازندگان محتوا و الگوریتمهای پلتفرم واگذار کند.
طراحی محصول مسئولیت میسازد: متا نمیتواند عینکی بسازد که تولید محتوای مخفیانه را آسانتر کند و سپس همه تقصیر را متوجه کاربران بدرفتار بداند. هرچه یک فناوری اصطکاک انجام رفتار خطرناک را کمتر کند، مسئولیت سازنده برای پیشبینی سوءاستفاده، طراحی هشدارهای مقاوم و ایجاد سازوکار جبران نیز جدیتر میشود.
عینک هوشمند متا قرار بود فیلمبرداری را طبیعیتر و بیدردسرتر کند؛ کافی است کاربر به صحنه نگاه کند تا همان چیزی را ثبت کند که میبیند. اما همین ویژگی جذاب حالا به دردسر بزرگی برای شرکت تبدیل شده است. وقتی دوربین از دست انسان به صورت او منتقل میشود، دیگران بهسادگی نمیفهمند چه زمانی در حال ضبطشدن هستند. نتیجه این شده که بعضی کاربران، بهویژه زنان و غریبهها را بدون اطلاعشان فیلم میگیرند، به آنها نزدیک میشوند و واکنششان را به ویدئوهای سرگرمکننده یا درآمدزا برای شبکههای اجتماعی تبدیل میکنند.
واکنش عمومی آنقدر شدید بوده که عینکهای متا با لقبهایی تحقیرآمیز و نگرانکننده توصیف شدهاند و فعالان در نیویورک پوسترهایی علیه آنها نصب کردهاند. حالا اینستاگرام، پلتفرمی که خود متعلق به متاست، میگوید بخشی از محتوای ضبطشده با این عینکها را حذف خواهد کرد. آدام موسری (Adam Mosseri)، رئیس اینستاگرام، گفته ویدئوهایی که از مردم سوءاستفاده میکنند یا آنها را آزار میدهند، از جمله بسیاری از ویدئوهای موسوم به مخزنی، جایی در پلتفرم ندارند. موقعیت متا عجیب است: محصول شرکت رفتاری را آسان کرده که همان شرکت اکنون مجبور است انتشار نتیجهاش را ممنوع کند.
اما اجرای چنین ممنوعیتی بسیار پیچیدهتر از صدور یک بیانیه است. در فضای عمومی، مردم از قبل هم ممکن بود با تلفن همراه دیگران فیلمبرداری شوند. ویدئوهای خیابانی نیز سالهاست به قالبی ارزان و تکرارپذیر برای تولید محتوا تبدیل شدهاند؛ بعضی سازندگان از غریبهها درباره درآمد و اجاره خانه میپرسند، بعضی واکنش آنها را با تعریفکردن یا شوخی ثبت میکنند و بعضی فقط از کسانی فیلم میگیرند که مشغول زندگی روزمره خود هستند. تفاوت عینک هوشمند این است که حضور دوربین را کمرنگتر میکند؛ مثل این است که میکروفنی را از روی میز بردارید و داخل لباس پنهان کنید. عمل همان است، اما توانایی دیگران برای تشخیص و اعتراض کمتر میشود.
میان ثبت یک کنسرت یا غذای روزانه و آزار آشکار یک غریبه، منطقه خاکستری بزرگی وجود دارد. آیا فیلمبرداری از افراد بیخانمان برای ساخت محتوای شوکآور آزار محسوب میشود؟ اگر مردی در باشگاه از زنان فیلم بگیرد اما مستقیماً با آنها حرف نزند، آیا ویدئو باید حذف شود؟ اگر کسی بعداً متوجه شود بدون اطلاع در یک کلیپ ظاهر شده، آیا حق دارد از اینستاگرام بخواهد آن را پایین بیاورد؟ و مهمتر از همه، اگر همین رفتار با تلفن همراه انجام شود، نه با عینک متا، آیا شرکت باید تصمیم متفاوتی بگیرد؟
آلبرت آیدین (Albert Aydin)، سخنگوی متا، گفته شرکت تلاش میکند در صورت تشخیص دستکاری، دوربین عینک را غیرفعال کند و محتوای حسابهای مرتبط با چنین دستگاههایی را نیز حذف کند. یکی از نگرانیها این است که برخی کاربران چراغ هشداردهنده عینک را دستکاری کنند تا اطرافیان متوجه ضبط ویدئو نشوند. بااینحال، متا توضیح روشنی نداده که فرد فیلمبرداریشده چگونه میتواند درخواست حذف محتوا بدهد و نسخه دقیق سیاست جدید نیز در اختیار ورج (The Verge) قرار نگرفته است.
مسئله اصلی شاید حتی محتوای مشخص یک ویدئو نباشد؛ توانایی ضبط بیخبر دیگران است. متا میخواهد نشان دهد با زنندهترین موارد برخورد میکند، اما حاضر نیست مستقیماً با این پرسش روبهرو شود که آیا محصولش از ابتدا شرایط سوءاستفاده را بیش از حد ساده کرده است یا نه. شرکت همزمان میخواهد عینک را بهعنوان آینده طبیعی تولید محتوا بفروشد و از پیامدهای ناخوشایند همان سهولت فاصله بگیرد. این تضاد، عینک هوشمند متا را از یک محصول سختافزاری به آزمایشی عمومی درباره رضایت، نظارت و مسئولیت پلتفرمها تبدیل کرده است.
متا با ممنوعکردن فقط محتوای ضبطشده با عینک، ممکن است ناخواسته اعتراف کند که شکل و طراحی ابزار در میزان آزار اهمیت دارد؛ درحالیکه همان رفتار با تلفن همراه شاید مشمول همان برخورد نباشد.
بحث واقعی فقط حریم خصوصی نیست؛ اقتصاد تولید محتوا به مردم عادی انگیزه میدهد لحظههای ناخوشایند غریبهها را شکار کنند و عینک هوشمند هزینه و ریسک این شکار را کمتر میکند.
سازمانهای حقوق بشر، کاربران فناوری، و شرکتهای تولیدکننده تجهیزات الکترونیکی.
بازنویسی آماده برای انتشار در شبکههای اجتماعی

چرا مهم است؟
مدل جدید آنتروپیک نهتنها باهوشتر و انسانیتر است، بلکه هزینههای پردازش را تا ۴۵ درصد کاهش میدهد؛ گامی بزرگ برای دسترسی عمومی.

چرا مهم است؟
گوگل برای تغییر چهره ترسناک هوش مصنوعی به محبوبیت هالیوود نیاز دارد، اما استودیوها با خطر خشم عمومی مواجهند.

چرا مهم است؟
گوگل در حال بزرگتر کردن پاسخهای هوش مصنوعی خود است؛ تغییری که لینکهای همیشگی را به پایین صفحه میراند و وبگردی را دگرگون میکند.

چرا مهم است؟
ردیت میخواهد گفتگوهای متنی را به محتوای قابل تماشا و شنیدن تبدیل کند؛ تغییری که میتواند ماهیت این پلتفرم را عوض کند.

چرا مهم است؟
اخراج کامل تحریریه Restart نشان میدهد حمایت یک برند بزرگ لزوماً برای ساخت یک رسانه پایدار کافی نیست.

چرا مهم است؟
اوپنایآی با خرید ۳۰۰ میلیون دلاری یک استارتاپ دوربین، نشان داد که به زودی هوش مصنوعی از صفحه نمایش خارج شده و دنیای فیزیکی را تسخیر میکند.
بنیانگذار MyZia با درک تغییر رفتار موتورهای جستجو به سمت هوش مصنوعی، ابزاری ساخت که به جای پیشنهاد دادن کلمات کلیدی، محتوا را مستقیماً روی سایت مشتری منتشر میکند.

رقابت سنگین در حوزه مالی و سئو، افسانه راهاندازی ارزان وبسایتهای محتوایی را به چالش میکشد.