کارفرمایان پس از اخراج‌های هوش مصنوعی دوباره استخدام می‌کنند

تب تند هوش مصنوعی در سال‌های اخیر شبیه به یک مهمانی پر سر و صدا بود که همه می‌خواستند در آن شرکت کنند. مدیران عامل با هیجان، رویای شرکت‌هایی را در سر می‌پروراندند که در آن‌ها ربات‌ها بدون خستگی همه کارها را انجام می‌دهند و هزینه‌ها به صفر می‌رسد. اما حالا، صبح روز بعد از مهمانی فرا رسیده و سردرد ناشی از رویارویی با واقعیت آغاز شده است. شرکت‌های بزرگی که با افتخار کارمندانشان را اخراج کرده بودند تا ماشین‌ها را جایگزین کنند، حالا بی‌سروصدا در حال بازگرداندن همان انسان‌ها به سر کار هستند.

تصور کنید یک ماشین اسپرت فوق‌العاده خریده‌اید، اما فراموش کرده‌اید که این ماشین بدون یک راننده ماهر، فقط یک تکه آهن گران‌قیمت در گاراژ شماست. شرکت فورد دقیقا به همین نتیجه رسید. آن‌ها اکنون در حال استخدام مجدد صدها مهندس باتجربه انسانی هستند تا روی مشکلات کیفیتی کار کنند که سیستم‌های خودکار حتی قادر به درک و رفع آن‌ها نبودند. چارلز پون (Charles Poon)، یکی از مدیران ارشد فورد، به سادگی و زیبایی به رسانه‌ها می‌گوید: «هوش مصنوعی ابزار فوق‌العاده‌ای است، اما فقط به اندازه اطلاعاتی که برای آموزش آن استفاده می‌کنید خوب است.»

بانک کامن‌ولث استرالیا (Commonwealth Bank of Australia) نمونه بارز دیگری از این اشتباه محاسباتی در دنیای تجارت است. آن‌ها بیش از ۴۰ کارمند بخش پشتیبانی خود را اخراج کردند و وظایفشان را به یک ربات صوتی مبتنی بر هوش مصنوعی سپردند. نتیجه چه شد؟ ربات در مقابل سوالات پیچیده مشتریان گیج شد، تماس‌های بی‌پاسخ روی هم تلنبار شد و بانک با شرمساری اعتراف کرد که ارزیابی دقیقی از نقش‌های مورد نیاز نداشته و مجبور شد تصمیم خود را لغو کند. غول نرم‌افزاری آی‌بی‌ام نیز تجربه مشابهی داشت. سیستم آن‌ها توانست ۹۴ درصد از درخواست‌های معمول منابع انسانی را هندل کند، اما در آن ۶ درصد حیاتی که با دوراهی‌های اخلاقی و مشکلات پیچیده انسانی گره خورده بود، کاملا فلج شد. به همین دلیل، آی‌بی‌ام حالا قصد دارد استخدام نیروهای تازه‌کار خود را در سال ۲۰۲۶ سه برابر کند تا چاه استعدادهایش برای آینده خشک نشود.

این بازگشت به سمت انسان‌ها یک بحران مقطعی نیست، بلکه یک تغییر الگوی جهانی است. آمارها به شدت تکان‌دهنده هستند. بر اساس داده‌های ارگ‌ویو (Orgvue)، در حالی که ۳۹ درصد از رهبران کسب‌وکار نیروهای خود را به خاطر استقرار هوش مصنوعی تعدیل کردند، ۵۵ درصد از آن‌ها صراحتا اعتراف کرده‌اند که تصمیم اشتباهی گرفته‌اند. در آمریکا نیز وضعیت مشابهی حاکم است؛ ۳۲ درصد از مدیران استخدام مجبور شده‌اند برای موقعیت‌هایی که ابتدا به هوش مصنوعی سپرده بودند، دوباره دست به استخدام نیروهای انسانی بزنند.

واقعیت این است که حذف انسان‌ها از چرخه کار، استراتژی هوشمندانه‌ای برای رشد نیست. بدون حضور انسان‌هایی که به سیستم‌ها آموزش دهند، بر آن‌ها نظارت کنند و ظرافت‌های اخلاقی را بسنجند، هوش مصنوعی خیلی زود به بن‌بست می‌رسد و خروجی‌های نادرست و متناقضی تولید می‌کند. کسب‌وکارها در حال یادگیری این درس گران‌قیمت هستند: آینده متعلق به جنگ ماشین و انسان نیست، بلکه در گرو همکاری آن‌هاست. هوش مصنوعی ممکن است دستان قدرتمند و پرسرعتی داشته باشد، اما برای هدایت درست، همچنان به مغز و قلب انسان نیاز دارد.