آینده شرکتهای نوآور: ارزشگذاری ناعادلانه فقط یک اختلاف مالی میان بنیانگذار و سرمایهگذار نیست. اگر شرکت برای گرفتن سرمایه مجبور شود زودتر از موعد فروخته شود، محصولی که میتوانست بازار تازهای بسازد شاید هرگز به بلوغ نرسد. در مقابل، خصوصیماندن طولانی نیز دسترسی شرکت به سرمایه و مشارکت عمومی را محدود میکند.
فرصت مردم عادی: وقتی رشد شرکتهای آیندهدار کاملاً پشت درهای بسته اتفاق میافتد، بخش اصلی افزایش ارزش نصیب سرمایهگذاران خصوصی میشود و مردم زمانی وارد میشوند که بیشتر رشد رخ داده است. بازارهای شفافتر میتوانند فرصت مشارکت گستردهتری بسازند، البته فقط اگر برای شرکتهای کوچک و در حال توسعه نیز طراحی شده باشند.
خطر سرعت مصنوعی: هوش مصنوعی میتواند میلیونها سناریوی مالی را سریع تحلیل کند، اما سرعت بهتنهایی نشانه فهم نیست. اگر دادهها و انگیزهها فقط رشد فوری را پاداش دهند، الگوریتمها شرکتهای صبور و نوآوریهای دیرثمر را کمارزش میبینند و همان سوگیری قدیمی را با ظاهری علمی و مقیاسی بزرگتر تکرار میکنند.
قیمت معمولاً شبیه یک برچسب ساده دیده میشود، اما در اقتصاد نقش زبان مشترک را دارد. به سازنده میگوید بازار برای تلاش او چه ارزشی قائل است و به سرمایهگذار نشان میدهد آیا پیشرفت شرکت با پولی که وارد کرده تناسب دارد یا نه. مشکل از جایی آغاز میشود که قیمت بهجای کشف ارزش، آن را سرکوب میکند. در چنین وضعیتی، عدد نهایی دیگر حاصل گفتوگوی آزاد میان اطلاعات و مشارکت نیست؛ بیشتر نتیجه مذاکرهای است که در آن طرف صاحب سرمایه، ساختار، سرعت و حتی آینده شرکت را تعیین میکند.
نظام مالی در ارزشگذاری داراییهای موجود مهارت زیادی دارد. اگر کارخانه، موجودی کالا، درآمد یا دارایی قابلاندازهگیری روی ترازنامه باشد، محاسبه آسانتر است. اما ارزش شرکت نوآوری که محصولش هنوز کامل نشده، بازارش در حال شکلگیری است و بخش بزرگی از داراییاش در تجربه تیم و اعتماد مشتریان قرار دارد، مثل ارزشگذاری خانهای است که هنوز نیمی از آن ساخته نشده است. مدلهای سنتی معمولاً به آنچه امروز قابلدیدن است وزن بیشتری میدهند و زمان، تلاش و امکان رشد آینده را با تخفیف سنگین حساب میکنند.
جو چکالا (Joe Cecala) این مسئله را هنگام همکاری با بنیانگذاران آرکیپلاگو ایسیان (Archipelago ECN)، یکی از نخستین پلتفرمهای معاملات اینترنتی سهام، از نزدیک دیده است. این پلتفرم پراکندگی بازار را کاهش داد، کشف قیمت را بهتر کرد و سرعت معاملات را بالا برد. اما وقتی حجم معاملات به معیار اصلی موفقیت تبدیل شد، شرکتهای عمومی کوچکتر و جوانتر آرامآرام برای بازار کماهمیت شدند. تعداد شرکتهای بورسی کاهش یافت، مسیر ورود بازیگران تازه باریکتر شد و کسبوکارهای باقیمانده مجبور شدند برای رقابت با غولها، رشد کوتاهمدت را بر ساختن شرکتی بادوام ترجیح دهند.
نتیجه این فشار معمولاً یکی از دو حالت است: شرکت خیلی زود فروخته میشود یا بسیار طولانیتر از حد منطقی خصوصی میماند. در هر دو حالت، قیمت فرصت کافی برای شکلگرفتن پیدا نمیکند. نویسنده نمونهای از شرکتی میآورد که در دوران خصوصیبودن، با وجود فعالیت باثبات و چشمانداز روشن، برای گرفتن خط اعتباری ۵ میلیون دلاری مشکل داشت. مدت کوتاهی پس از عمومیشدن، بانک همان شرکت یک خط اعتباری ۲۰ میلیون دلاری در اختیارش گذاشت؛ یعنی دسترسی به سرمایه ۴ برابر شد، بدون آنکه تغییر مهمی در عملیات شرکت رخ داده باشد. تفاوت اصلی، شفافیت، نقدشوندگی و حضور در محیطی بود که بازار میتوانست درباره ارزش شرکت مشارکت کند.
این همان چیزی است که مقاله قیمتگذاری تعادلی (Equilibrium Pricing) مینامد: سرمایه باید با مرحله رشد شرکت هماهنگ باشد. شرکتی که هنوز در حال ساخت محصول و بازار است، نباید با معیارهای کسبوکاری سنجیده شود که سالها درآمد تثبیتشده دارد. وقتی سرمایه پیش از موعد قطعیت میخواهد، جدول زمانی طبیعی شرکت فشرده میشود و بنیانگذار بهجای ساختن ارزش پایدار، به دنبال عددی میرود که دور بعدی تأمین مالی یا خروج زودهنگام را ممکن کند. قیمت منصفانه فرمول جادویی ندارد؛ حاصل محیطی است که در آن اطلاعات، مشارکت، انضباط و زمان کافی کنار هم قرار گرفتهاند.
هوش مصنوعی این مسئله را حل نمیکند، مگر آنکه محیط ارزشگذاری هم اصلاح شود. الگوریتمها میتوانند اطلاعات را سریعتر از هر انسان تحلیل کنند، اما اگر معیار اصلی بازده کوتاهمدت، حجم معامله یا خروج سریع باشد، ماشین دقیقاً همان ترجیح را با سرعت بیشتری تقویت میکند. هوش مصنوعی در بازار معیوب مانند رانندهای فوقالعاده سریع با نقشهای اشتباه است؛ زودتر میرسد، اما به مقصد نادرست. برای بازگرداندن قیمت به نقش اصلیاش باید تعریف ریسک بازنگری شود، سرمایه با مرحله رشد هماهنگ بماند، سرعت با بینش اشتباه گرفته نشود و انگیزهها بهجای استخراج زودهنگام، مشارکت بلندمدت را پاداش دهند.
خصوصیماندن طولانی شرکتها فقط انتخاب بنیانگذاران نیست؛ ممکن است نتیجه بازاری باشد که برای پذیرش کسبوکارهای کوچک طراحی نشده و بخش عمده رشد را از دسترس سرمایهگذاران عادی خارج میکند.
فراگیرشدن هوش مصنوعی میتواند قدرت صاحبان مدلهای ارزشگذاری را بیشتر کند؛ زیرا تصمیمی که پیشتر سلیقهای به نظر میرسید، اکنون پشت خروجی الگوریتم پنهان میشود، حتی اگر همان انگیزههای کوتاهمدت را بازتولید کند.
بنیانگذاران، تحلیلگران مالی و سرمایهگذاران.
بازنویسی آماده برای انتشار در شبکههای اجتماعی
چرا مهم است؟
مدیرانی که امروز کسبوکارشان را به هوش مصنوعی آموزش میدهند، فردا با خرید ابزار قابل تعقیب نخواهند بود.
چرا مهم است؟
فناوری استخدام را سریعتر کرده، اما ممکن است انسانها را از فرآیند حذف کند.
چرا مهم است؟
همه درآمدها ارزش نگهداشتن ندارند؛ بعضی مشتریان بیشتر از پولی که میآورند، شرکت را فرسوده میکنند.
چرا مهم است؟
موفقیت در سئو کمتر به ابزار بستگی دارد و بیشتر به اجرای درست مراحل، با ترتیب درست.
چرا مهم است؟
موفقیت استارتاپها فقط با سرعت ساخته نمیشود؛ تجربه درست کمک میکند سریع حرکت کنید، اما کورکورانه نه.
چرا مهم است؟
نقدهای آنلاین قرار بود میانبری برای انتخاب بهتر باشند، اما انبوه نظرها بسیاری از کاربران را وارد چرخهای از مقایسه، تردید و نارضایتی کرده است.