تحویل سریع‌تر کالا با پهپادهای آمازون، آرامش خانه‌ها را به آزمون می‌گذارد

خریدی که تا همین چند سال پیش منتظر پیک، خودرو یا کامیون می‌ماند، حالا می‌تواند با صدای ملخ از بالای خانه‌ها عبور کند. آمازون می‌خواهد سرویس پرایم ایر (Prime Air) را تا پایان سال ۲۰۲۶ نزدیک به ۵۰۰ شهر و محله در آمریکا گسترش دهد؛ رشدی حدوداً شش‌برابری که تحویل پهپادی را در دسترس ده‌ها میلیون نفر دیگر قرار می‌دهد. اما این گسترش هم‌زمان آزمونی برای تحمل مردم در برابر صدایی دائمی در آسمان محله‌شان خواهد بود.

آمازون در نوزدهم اوت اعلام کرد پرایم ایر به‌زودی در محدوده‌های شهری شیکاگو، کلیولند، آتلانتا، سیراکیوز و بویزی فعال می‌شود. این سرویس هم‌اکنون از انبارهای آمازون در ۱۰ شهرِ ۷ ایالت فعالیت دارد. هر پایگاه پرایم ایر منطقه‌ای حدود ۱۷۵ مایل مربع، معادل نزدیک به ۴۵۳ کیلومتر مربع، را پوشش می‌دهد و وعده تحویل در بازه ۳۰ تا ۶۰ دقیقه می‌دهد. پهپادهای آمازون می‌توانند تقریباً همه کالاهای تا ۵ پوند، معادل حدود ۲.۳ کیلوگرم، را حمل کنند؛ البته فقط اگر در ابعاد یک جعبه کفش بزرگ جا بگیرند.

آمازون تنها بازیگر این میدان نیست. والمارت با وینگ (Wing) و زیپ‌لاین (Zipline) همکاری می‌کند و پس از عبور از ۱ میلیون تحویل پهپادی از طریق ۶۶ فروشگاه در ۴ ایالت، قصد دارد شبکه‌اش را تا سال ۲۰۲۷ به بیش از ۲۷۰ فروشگاه برساند. زیپ‌لاین نیز که ابتدا تحویل خون و تجهیزات پزشکی حیاتی در آفریقا را پیش برد، می‌گوید تاکنون بیش از ۲.۷ میلیون تحویل در جهان انجام داده و با همکاری اوبر، هدف ۱ میلیون تحویل پهپادی در روز تا پایان سال ۲۰۲۹ را دنبال می‌کند. دوردش (DoorDash) هم پس از دریافت گواهی عملیاتی اداره هوانوردی فدرال آمریکا در ژوئیه، در حال طراحی سرویس دوردش ایر است.

این مدل مزیت‌های روشنی دارد: تحویل در کمتر از یک ساعت و گاهی حتی در چند دقیقه، بدون افزودن خودرو به خیابان‌ها و با تکیه بر باتری‌های الکتریکی. اما پهپادها در باران شدید، برف، بادهای تند و سرمای بسیار زیاد نمی‌توانند همیشه پرواز کنند. از طرفی، حادثه‌ها نشان داده‌اند فناوری هنوز بی‌خطا نیست. دو پهپاد آمازون در اکتبر ۲۰۲۵ با جرثقیل ساختمانی در آریزونا برخورد کردند، مورد دیگری در نوامبر همان سال کابل اینترنتی را در واکو پایین کشید و در فوریه ۲۰۲۶ یک پهپاد هنگام اوج‌گیری به ساختمان آپارتمانی در تگزاس خورد. تحقیقات فدرال درباره برخی از این رویدادها ادامه دارد.

بااین‌حال، شکایت اصلی بسیاری از ساکنان ایمنی نیست؛ صداست. برخی پهپادها را به دمنده برگ یا چمن‌زنی تشبیه کرده‌اند که بارها در روز بالای خانه شناور است. در ریچاردسون تگزاس، ساکنان در ماه ژوئن برای اعتراض به سروصدای عملیات پرایم ایر تجمع کردند. نگرانی از دیدن پهپادها بر فراز حیاط‌های شخصی نیز به بحث حریم خصوصی دامن زده است. آمازون می‌گوید دوربین و حسگرهای پهپاد فقط برای ناوبری، تشخیص مانع و تحویل کالا استفاده می‌شوند و هیچ فردی تصویر زنده را تماشا نمی‌کند؛ داده نیز روی خود پهپاد پردازش می‌شود. اما با گسترده‌شدن پروازها، پرسش اصلی از «آیا این کار ممکن است؟» به «آیا مردم حاضرند هر روز با آن زندگی کنند؟» تغییر می‌کند.