زنان سهم بزرگی از فرصت تازه اجاره کوتاه‌مدت در شهرهای میزبان گرفته‌اند

وقتی میلیون‌ها هوادار برای جام جهانی وارد یک شهر می‌شوند، اولین تصویر اقتصادی معمولاً هتل‌های پر، رستوران‌های شلوغ و فروشگاه‌های مملو از گردشگر است. اما در جام جهانی ۲۰۲۶ بخشی از این پول به جیب آدم‌هایی می‌رود که شاید اصلاً خودشان را فعال صنعت گردشگری ندانند. Airbnb با افزایش تقاضا برای اقامت کوتاه‌مدت در آمریکا، کانادا و مکزیک، میزبانان تازه را هدف گرفته و برای کسانی که تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ نخستین مهمان خود را در شهرهای منتخب بپذیرند، ۷۵۰ دلار پاداش نقدی در نظر گرفته است. نتیجه، تبدیل اتاق اضافه یا خانه دوم به یک منبع درآمد موقت در یکی از شلوغ‌ترین فصل‌های سفر آمریکای شمالی است.

نکته جالب این است که زنان سهم بزرگی از این موج گرفته‌اند. نزدیک به ۶۰ درصد ثبت‌نام‌کنندگان برنامه تشویقی Airbnb زن هستند و زنان ۵۳ درصد میزبانان فعال در کشورهای میزبان جام جهانی را تشکیل می‌دهند. بیش از نیمی از رزروها نیز در اختیار میزبانان زن قرار گرفته است. این یعنی اقتصاد پلتفرمی در این مقطع فقط یک ابزار رزرو سفر نیست؛ برای بخشی از زنان به راهی تبدیل شده تا از دارایی‌ای که از قبل دارند، بدون راه‌اندازی یک کسب‌وکار سنتی کامل، درآمد جانبی بسازند.

ابعاد پول هم کوچک نیست. برآورد شده میزبانان Airbnb در ۱۶ شهر میزبان جام جهانی در مجموع حدود ۲۱۲ میلیون دلار درآمد داشته باشند و میانگین درآمد هر میزبان حدود ۳ هزار دلار باشد. مطالعه فوکال‌دیتا (Focaldata) می‌گوید حدود یک‌سوم زنان ساکن این شهرها نسبت به یک سال قبل احساس امنیت مالی کمتری دارند و سه‌چهارم آن‌ها معتقدند همین ۳ هزار دلار می‌تواند تأثیر معناداری بر وضعیت مالی‌شان بگذارد. خوان دیوید بوررو (Juan David Borrero)، مدیر جهانی مشارکت‌ها و توسعه کسب‌وکار Airbnb، هم این رشد را به فشار هزینه‌های زندگی پیوند می‌دهد؛ جایی که میزبانی می‌تواند بخشی از هزینه‌های خانوار را پوشش دهد.

داستان جنیفر اسمیت (Jennifer Smith)، میزبان ۵۵ ساله در شمال تگزاس، این اعداد را ملموس‌تر می‌کند. او دو خانه نزدیک ورزشگاه AT&T دارد و می‌گوید ابتدا اهمیت جام جهانی برای بازار اجاره‌اش را جدی نگرفته بود، تا اینکه اولین درخواست رزرو از گروهی از هواداران ژاپنی رسید. بعد ورق برگشت. درآمدش در این دوره چند هزار دلار افزایش یافته و نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۷۸ درصد بیشتر شده است. پیش از جام جهانی، هر شب اقامت را حدود ۱۵۵ دلار قیمت‌گذاری می‌کرد، اما در زمان مسابقات نرخ‌ها به ۱۸۵ تا ۲۲۵ دلار در شب رسیده است. ماه ژوئن کاملاً پر شده و ژوئیه هم سریع در حال تکمیل است؛ چیزی که برای تابستان داغ تگزاس معمولاً عادی نیست.

نادیا جوردانی (Nadia Giordani)، میزبان ۶۴ ساله در آتلانتا، تجربه مشابهی دارد. او خانه کوچک دوخوابه‌ای را در Airbnb اجاره می‌دهد و می‌گوید درآمدش حدود ۴۰ درصد بالا رفته است. در دوران جام جهانی، نرخ اقامت را بین ۸۰ تا ۱۰۰ دلار در هر شب افزایش داده و تصمیم دارد درآمد اضافه را پس‌انداز کند. برای او، ارزش اصلی این پول در استقلال مالی بیشتر است؛ اینکه در اقتصادی نامطمئن، خانه فقط یک هزینه یا محل زندگی نباشد و بتواند در زمان مناسب بخشی از نقش یک دارایی درآمدزا را هم بازی کند.

داستان بزرگ‌تر فراتر از Airbnb و حتی فوتبال است. رویدادهای جهانی می‌توانند برای چند هفته ساختار تقاضای یک شهر را تغییر دهند و پلتفرم‌ها این امکان را فراهم کرده‌اند که مردم عادی سریع‌تر وارد این بازار شوند. هتل برای اضافه‌کردن ظرفیت نیازمند سرمایه‌گذاری عظیم است، اما صاحب یک خانه می‌تواند همان شب ظرفیت تازه‌ای وارد بازار کند. همین انعطاف، برنده‌های اقتصادی تازه‌ای می‌سازد؛ افرادی که شاید هیچ نامی روی تابلوهای اسپانسری نداشته باشند، اما از موج پولی که یک رویداد بزرگ ایجاد می‌کند سهم می‌گیرند.