۸۰٪
سرمایهگذاری با پسانداز شخصیبیش از ۸۰ درصد زنان کارآفرین بررسیشده در گزارش آنکتاد، به دلیل عدم دسترسی به منابع رسمی مالی، مجبورند با جیب خودشان کسبوکار دیجیتال بسازند؛ معادل راهاندازی یک تجارت بزرگ فقط با قلک کودکی!
کاهش قیمتها و افزایش نوآوری: وقتی موانع از سر راه زنان کارآفرین برداشته شود، رقابت در بازار دیجیتال بیشتر میشود. رقابت بیشتر به معنای تولد ایدههای جدیدتر، سرویسهای بهتر و در نهایت کاهش هزینهها برای شما به عنوان یک مصرفکننده نهایی است.
رشد اقتصاد خانوار و اشتغالزایی محلی: زنان کارآفرین تمایل بسیار زیادی به استخدام و توانمندسازی افراد دیگر (بهخصوص سایر زنان) دارند. رشد کسبوکارهای آنها مستقیماً به معنای کاهش بیکاری و تزریق ثروت به سفره خانوادهها و جوامع محلی است.
پایان محصولات یکطرفه و خدمات تکراری: تا به حال از اپلیکیشنی استفاده کردهاید که حس کنید اصلاً نیازهای شما را درک نمیکند؟ وقتی زنان سرمایه جذب کنند و پلتفرمهای خودشان را بسازند، ما با نسل جدیدی از خدمات روبهرو میشویم که تنوع بیشتری دارند و مشکلات واقعیتری از جامعه را حل میکنند.
دنیای تجارت الکترونیک فقط درباره کدهای برنامهنویسی و پلتفرمهای پر زرقوبرق نیست؛ این دنیا روی شانههای انسانها میچرخد و نیمی از این انسانها زنانی هستند که برخلاف تصور سنتی، دیگر فقط خریدار یا فروشندگان خرد اینستاگرامی نیستند. گزارش جدید کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (آنکتاد) پرده از یک واقعیت جذاب برمیدارد: زنان کارآفرین دیجیتال دیگر به دنبال «بستههای حمایتی» یا «نگاههای ترحمآمیز» نیستند. آنها بازیگران اصلی و اکوسیستمسازانی هستند که اگر بالهایشان بسته نباشد، کل اقتصاد یک کشور را به پرواز درمیآورند.
اما داستان به این زیباییها هم نیست. وقتی یک زن تصمیم میگیرد در فضای دیجیتال کسبوکاری بزرگ خلق کند، با یک سد بتنی و نامرئی روبهرو میشود. آمارها شوکهکنندهاند: بیش از ۸۰ درصد زنان کارآفرین، به دلیل سوگیریهای جنسیتی و بوروکراسیهای خشک بانکی، نمیتوانند سرمایه جذب کنند و مجبورند تمام ریسک را با پسانداز شخصی خودشان به دوش بکشند. انگار به آنها گفته باشند: «شنا کن، اما با دستهای بسته!» محدودیتها فقط مالی نیست؛ از ضعف اینترنت گرفته تا مسئولیتهای سنگین مراقبتی در خانه، همگی سرعت رشد آنها را میگیرند.
راه حل چیست؟ وصل کردن اینترنت کافی نیست! اقتصاد دیجیتال نیازمند یک جراحی عمیق است. زنان باید در کافهها و جلساتی که تصمیمات بزرگ سرمایهگذاری در آنها گرفته میشود، حضور داشته باشند. شبکهسازی، پیدا کردن سرمایهگذارانی که به ایدههای زنان باور دارند و از همه مهمتر، حضور زنان در صندلیهای سیاستگذاری دولتی، کلید ماجراست. اگر قرار است فردا روزی قوانین تجارت آنلاین نوشته شود، زنانی که طعم تلخ محدودیتها را چشیدهاند باید قلم را در دست داشته باشند. توسعه اقتصاد دیجیتال بدون شمولیت زنان، نه تنها یک بیعدالتی، بلکه یک خودکشی اقتصادی محض است.
توهم برابری اینترنتی: ما فکر میکنیم چون اینترنت برای همه در دسترس است، پس فرصتهای اقتصاد دیجیتال هم برابر است؛ اما این گزارش ثابت میکند اینترنت تنها لایه رویی ماجراست و در لایههای زیرین (مثل جذب سرمایه و شبکه ارتباطی) تبعیض شدیدی جریان دارد.
کسبوکارهای کوچک به جای یونیکورنها: سیستم بانکی و سرمایهگذاران با ندادن بودجه به زنان، آنها را مجبور میکنند همیشه در حد کسبوکارهای کوچک خانگی باقی بمانند و شانس تبدیل شدن آنها به شرکتهای غولپیکر عملاً گرفته میشود.
سیاستگذاران، کارآفرینان و سازمانهای غیردولتی.
بازنویسی آماده برای انتشار در شبکههای اجتماعی
چرا مهم است؟
نقدهای آنلاین قرار بود میانبری برای انتخاب بهتر باشند، اما انبوه نظرها بسیاری از کاربران را وارد چرخهای از مقایسه، تردید و نارضایتی کرده است.
چرا مهم است؟
کمخوابی فقط خستگی نمیآورد؛ کیفیت تصمیم مدیران، رفتار تیمها و میلیاردها دلار بهرهوری را هم تهدید میکند.
چرا مهم است؟
یک برند زیبایی با تبدیل سلولهای پیر به زامبی، فرمول علمی پیچیدهای را به داستانی ساده، قابلفهم و فروشپذیر تبدیل کرده است.
چرا مهم است؟
زنان مدیر فقط با حجم کار نمیجنگند؛ سیاستهای انعطافناپذیر و سوگیریهای پنهان، استعدادهای باتجربه را از شرکتها بیرون میرانند.
چرا مهم است؟
اختلاف حلنشده بنیانگذاران میتواند تصمیمها را کند، تیم را محتاط و فرصتهای رشد را پیش از دیدهشدن نابود کند.
چرا مهم است؟
عینک اپل میتواند دوربینهای پوشیدنی را عادی کند؛ موفقیتش به این بستگی دارد که اطرافیان نیز احساس امنیت کنند.